Riḍván 2000 – Til bahá’ía um allan heim

ni barnanna við foreldrana sem kenningarnar meta svo mikils. Til viðbótar við viðleitnina sem sýnd er heima fyrir ættu foreldrarnir að styðja við bahá’í barnakennslu sem samfélagið stendur fyrir. Það verður einnig að hafa í huga, að börnin lifa í heimi sem upplýsir þau um hrjúfan raunveruleikann með beinni snertingu við hryllinginn, sem lýst var hér á undan, eða með óumflýjanlegum og stöðugum áhrifum fjölmiðla. Mörg þeirra verða því neydd til að þroskast fyrir tímann og meðal þeirra eru þau sem leita eftir gildum og aga til að haga lífi sínu eftir. Andspænis þessu dapurlega sviði úrkynjaðs þjóðfélags, ættu bahá’í börn að skína sem tákn um betri framtíð.

Væntingar okkar lifna við þá tilhugsun að álfuráðgjafarnir munu koma saman í Landinu helga í janúar 2001 og verða viðstaddir þann hátíðlega viðburð er Alþjóðlega kennslumiðstöðin flytur í varanlega aðstöðu á Hæð Guðs. Aðstoðarráðgjafar hvaðanæva að úr heiminum munu taka þátt í atburðinum með þeim sem án efa verður einn af sögulegum viðburðum mótunaraldarinnar. Samkoma slíks hóps bahá’í embættismanna hlýtur eðli málsins samkvæmt að verða til gífurlegs gagns fyrir samfélag sem þá verður nærri komið að lokum einnar áætlunar og að upphafi annarrar. Er við íhugum það sem þetta felur í sér snúum við hjörtum okkar í þakklæti til hinna ástkæru handa málstaðarins ‘Alí-Akbar Furútan og ‘Alí Muḥammad Varqá, sem með búsetu sinni í Landinu helga halda á lofti kyndli þjónustunnar sem Verndarinn ástkæri kveikti í hjörtum þeirra.

Með þessari tólf mánaða áætlun göngum við yfir brú sem aldrei verður farið yfir aftur. Við hrindum þessari áætlun úr vör í jarðneskri fjarvist Amatu’l‑Bahá Rúḥíyyih Khánum. Hún var með okkur nánast til loka tuttugustu aldarinnar sem ljósgeisli þess ljóss sem hafði skinið á því óviðjafnanlega tímaskeiði í sögu mannkynsins. Í Töflum hinnar guðlegu áætlunar harmaði Meistarinn að hann gæti ekki ferðast um allan heim til að hefja upp hið himneska kall og í ákefð vonbrigða sinna skrifaði hann þessa von: „Guð gefi að ykkur takist það!“ Amatu’l‑Bahá svaraði með takmarkalausri orku og ferðaðist til fjarlægra staða á jörðinni í þeim 185 löndum sem nutu þeirra forréttinda að fá óeftirlíkjanlegar gjafir hennar. Fordæmi hennar, sem mun ávallt halda ljóma sínum, upplýsir hjörtu þúsunda um allan heim. Þegar allt annað látbragð nægir ekki, gætum við ekki tileinkað auðmjúkri viðleitni okkar, meðan á þessari áætlun stendur, minningu þeirrar sem leit á kennsluna sem frumtilgang og fullkominn lífsfögnuð?

[undirritað: Allsherjarhús réttvísinnar]